Life can be easy

Een worsteling

Fri, 13 Jul 2007 13:36:16 GMT

Ergo, - de som van alle dingen
zou zo graag.
Met klank willen omringen
Mij.

Maar het is nooit meer dan.
Dit. Ik.
Mijn woorden op papier
nooit meer dan Hier.

Tue, 28 Feb 2006 18:03:17 GMT

Ik wou dat ik wijs was.
Ik ben het niet.
Ik ben alleen maar ik.
Aldus kan ik enkel handelen als mezelf
Vergeef me voor het zijn van mijn zijn
voor dit ik ben ik zijn.

Namen dwarrelen rond, geschaad door het
handelen vanuit dit ik.
Schuld en affectie, hoe menselijk
Nog zijn emoties mij niet vreemd.
Nu wens ik koud te zijn, zonder omkijken.

Hoe makkelijk zou het zijn, niet om te hoeven kijken

Droom. Vlucht.

Thu, 23 Jun 2005 21:28:52 GMT

Sluit je ogen sluit hoofd vlieg uit.
Ik wens. Raak me aan.
Wenste je gezicht onder vingertoppen en je was er.
Ben je ja je bent.
Ogen gesloten niet open voel proef voel.
Ogen open toen was je weg.
Alweer weg.
Ontmoeting vluchtig.
Maar de droom intens.
De kus diep.

Een heel nieuw avontuur

Fri, 14 Jan 2005 11:25:05 GMT

Terwijl mijn zwart konijn danst in het zand, glinster ik op mijn rug naar de marmelade lucht.
Ik roep mijn liefste wolk om samen weg te zwemmen.

Wat zullen we allemaal doen vandaag? vraag ik aan de wolk.
Mijn zwart konijn plukt sterren in een vaas.

Buiten regent het zand. Ik klap de marmelade rood.
2 handen in de lucht. Laten we dansen tot we dood zijn.

vale of tear-trance. Verhaaltje voor het slapen gaan

Thu, 14 Oct 2004 15:34:40 GMT

Je hebt zachte rode wangen en grote bruine ogen.
En in jou, in jou is een eindeloos diep verdriet.
Je treurt eindeloos, om de wereld die zo wreed is,
omdat alles is zoals het is.
Onpeilbaar, onbegrijpelijk is jouw verdriet, en altijd aanwezig.
Ik sla mijn armen om je heen en wieg zachtjes tegen je schouder.
Ik probeer je verdriet mee te voelen, ik probeer je te begrijpen.
In de hoeken van je mooie ogen glanzen tranen.
Nieuwsgierig bestudeer ik de glimmende pareltjes van vochtigheid
die over je wangen rollen.
Tranen, al die tranen! ik kus je wangen, zuig je verdriet op.
Mijn adem stokt, ik schrik van de smaak in mijn mond.
Pure vloeibare emotie! Niet zout, maar zoet,
zoete nectar van verdriet.
Gulzig kus ik je wangen droog, hopend op meer.
Je wangen zijn zacht en zoet, en veren mee met mijn lippen.
In extase raak ik, hemel van zoete tranen!
Je kijkt me aan met die grote bruine ogen en begrijpt,
dat ik jou niet meer begrijp. Maar waarom, begrijp je niet.
En je huilt nog meer, zo eenzaam en onbegrepen. Blijf alsjeblieft voor altijd huilen!
Ik krul mijn tong naar buiten en lik hongerig je wangen schoon.

Jij huivert.
Ik word dronken.

dansje

Mon, 12 Jul 2004 19:42:47 GMT

Buiten wentelt de wereld in wellust en geschrans,
terwijl ik mijn dansje dans.
Warme regen spoelt het kwijl van oude
minnaars van mijn borsten.
Kom, deel de gifbeker nog eens rond,
voor het doek voor het wereldtoneel valt!
Ik wek mijn geliefde uit zijn winterslaap
en neem hem bij de hand.
Het lied van de violist drijft over de wolken
naar de overkant.

Geraniums

Vandaag zou ik graag een ode geven aan de eenzaamheid

De eenzaamheid, lieve ogen, word zwaar ondergewaardeerd
terwijl zij zo vele mensen voortdurende vergezelt
die tegen de ramen klotsen met beukende polsen
zonder geluid met open monden van verontwaardiging.

Die zonder te haperen op harten drukt van stormachtige zwaarheid terwijl men roekeloos tranen plempt
zonder te peinzen over het zout op aarde.

Ik hef graag een loflied aan voor haar die onvermoeibaar neerhaalt, armen maaien laat in dorstige uithalen boven de storm uit, de razende storm van mensen geluiden,
waar men zich daverend in rondtolt.

Men wentelt in treurnis die gevoed moet worden, door wie, raad door wie, die gevoed moet worden, men wentelt in treurnis. Eenzaam lijden we de dagen door achter het onverbiddelijke, het medogenloze glas.

Klotsend beukt men in stilte tegen glazen muren met smachtend staren zonder horizon, met onvermoeibaar het hart neerdrukken in plempende eenzaamheid van ruis.

Maar de geraniums groeien immer onverstoorbaar door.

naked people

Tue, 15 Jun 2004 23:11:15 GMT

http://www.petardas.com/pornonombre/index.php

(titelloos) / eeuwige schreeuw / fading

Sun, 23 May 2004 22:53:55 GMT

(titelloos)

Ik had je even willen troosten.
armen om je heen.
lief.
jij.
en ik...
veel liever dan zij.
van ver weg dan.
met alleen maar ogen.
kijken.
in gedachten ben je bij me.
ik wel bij jou.

</center></center>
Eeuwige schreeuw

Ik heb de moed niet om te schreeuwen
Hoewel het schreeuwt in mij
En zelfs al wacht ik eeuwen
Die schreeuw gaat nooit voorbij

</center></center>

fading

And WHAT
is time

(flowing away)

like SAND

in a

bottle

ravijn van stilte

Sun, 23 May 2004 22:40:50 GMT

ravijn van stilte

nu woorden kunnen breken
de blik die snijdt, het vlees
tranen van glas
schroeien in mijn huid

het verstilde beeld
van de plotselinge droevenis
die jij was
snijd brandend door mijn hoofd

als...als...als
had gedurfd
mijn handen uit te strekken
je hoofd te omarmen
zoete pijn vult nu de leegte aan mijn borst

ontheemde reizigers
het station te groot,te leeg
voor de stille schreeuw
stilte vult de eenzaamheid

het was een trein die ons hier bracht
maar geen trein brengt ons ooit
dichter bij elkaar
onoverbrugbaar de afstand
als ik voor je sta

strek je handen
geestelijke pijn, zo sterk
brand van binnen uit
verschroeit vlees
het woordeloze gesprek
verbrak elk begrip

mijn witte raaf / woorden zijn slechts sterfelijk, gevoel is duizenvoud

Sun, 02 May 2004 23:38:55 GMT

mijn witte raaf

sla je armen om mij heen, mijn raaf
druk je haren tegen mijn gezicht
ik ben zo vaak alleen, mijn raaf
maar jij maakt al mijn angsten licht

ik sla mijn armen om je heen, mijn raaf
doe je ogen dicht
de wereld is gemeen, mijn raaf
maar ik kus je gezicht

woorden zijn slechts sterfelijk, gevoel is duizenvoud

Eenzaamheid en Eeuwigheid
zou ik jou willen schenken
als ik het bezeten had
Onsterfelijkheid, eeuwig leven,
enkel om aan jou te geven
het licht in je haren
de glans in je ogen,
om voor eeuwig te bewaren

Machteloosheid, Ouderdom slechts
komt voort uit deze handen
de tijd trekt grijze lijnen
in onze roze huid, zwartomranden
schoonheid zal verdwijnen
in sterfelijkheid

Als ik een kans had bezeten
een ampul, een slok, een geheim
om eeuwig leven te weten
dan gaf ik die aan jou
opdat herinnering aan mijn liefde
eeuwig leven zou

bootje / tinnen soldaatje / wijsheid

Sat, 01 May 2004 14:52:01 GMT

God

Uw oceaan is zo groot

en mijn bootje is zo klein

</center>
tinnen soldaatje

een eenzame zwarte vogel
dalend bij het morgenlicht
op, daar staande, nog steeds paraat,
de bajonet van een dode soldaat
stilte op het slagveld, dodelijke vrede
voor eeuwig tussen vrienden nu
eeuwige glimlach in een dood gezicht
tot aan de enkels in het bloed van de maten
kameraden vecht, kinderen worden soldaten
vechtend sterven voor een plek in de dood
ziel zweeft weg want: mama, kijk, nu ben ik groot

</center></center></center>

Wijsheid

Woorden zal ik drinken
Als wijn en poezie
Zal in mij klinken
De schranderheid van het genie

Wijsheid wil ik dorgronden
Zoete klanken der filosofie
Het hart verwonden
De bezetenheid van het genie

.

verkild vuur / vervagende herinneringen

Tue, 06 Apr 2004 21:33:40 GMT

</center></center>
verkild vuur

Mijn hart zakt in een vlammenzee
de hemel staat in brand
ik drijf met de wanhoop mee
mijn lot ligt in jouw hand

En van binnen zwelt het vuur
van achter tranen breekt het licht
door het zout, op dit uur
verwarmd mijn stenen gezicht

Ik vul met tranen mijn eigen zee
zodat ik varen kan naar jouw horizon
laat ik verdinken, die vlammenzee
met dit stenen hart, wenste dat ik zinken kon

Het hart zakt in de tranenzee
de hemel staat in brand
ik drijf met de vlammenzee
van glas nu, druppend in mijn hand

</center></center>
Vervagende herinneringen

De vlinder die ik was
Fladderend van hart naar hart
Niet verdronken in een eindeloze levensplas
Maar verborgen, cocon van geluk en smart

En als de herinneringen op mijn gezicht
Fladderend gegroefd in schreeuw en tederheid
Zich tekenen in een eindeloos gedicht
Raak ik dan ook mijn glimlach kwijt?

Ik wenste dat ik kleuren schiep
Om grijze gezichten mee te vullen
Dat ik over sterren liep
Om zonnestralen te stelen

Maar mijn handen vullen lucht
Jij leest mijn ogen niet
Wel kan ik je de glimlach schenken
Wanneer mijn vlinder danst de kleuren die je ziet

Bij het schenken van de glimlach, niet verliezen
Opent de vlinder de cocon, heel even
Graaf de grijsheid weg in een droef gezicht
Kleuren fladderen in leven

Al schuift de grijsheid als een gordijn
De kleuren stervend, de glimlach weg
Geen enkele deur kan eeuwig dicht zijn
Kleine vlinder krijgt herinneringen uit licht gezeefd

de verdrinker/ de vooruitgang

Tue, 06 Apr 2004 09:31:32 GMT

To get to know more about me, go to
my other diary </b> </b>

Some of this poems are also at my cu2.

De verdrinker

opnieuw drink ik
mijzelf tot aan de poorten van de hel
een groet, een laatste snik
nog zegt het leven geen vaarwel

hoe diep liet ik mij zinken
in zoet vergif, vloeibaar venijn
wie kan ooit verdrinken
zoveel wanhoop, wrede pijn

ik bied allang niet meer verzet
tegen katers, hoofd- of maagpijn
maar die kale wanden, dat te groot leeg bed
dat zou de laatste druppel kunnen zijn

tot een ruine maakte mij het leven
met wanhoop en milde tegenzin
niemand had mij ooit iets te geven
gooide ik mijn eigen glazen in

niet slechts vocht maar scherp glas
snijd nu mijn leven spattend eruit
maar nog brandt het verlangen, hoe diep die was
naar zachte armen, warm stemgeluid

maar weer grauwt het ochtendgloren
dat ik ontwaak in eigen kots
keel en tong en waanzin weer verloren
en met mijn kop tegen de glazen bots

De vooruitgang

couveuses met een katteluik
ieder een chip in z'n buik
haal je pinpas door je reet
tis allemaal chemisch wat je eet

little happiness / leven ofzo

Mon, 05 Apr 2004 21:58:50 GMT

little happiness

I'm so sorry, I never-
meant to steale-
the magic in your eyes, let me paint-
back a smile on your face

leven ofzo

Om te kunnen lachen
moet je kunnen huilen

Om dapper te zijn
moet je angst gekend hebben

Om geluk te voelen
moet je pijn gehad hebben

Voor je kunt sterven
moet je geleefd hebben.

addicted joy / bloedende warmte / dying fairytale

Mon, 05 Apr 2004 12:46:05 GMT

addicted joy

take the runaway train
chill face up in the wind
laughing in the rain
just to be happy
to feel the freak inside

running through the streets
hiding from the memory's
glass under my feets
I was addicted to your face

Bloedende warmte

Glans
Lemmet, koud staal
Steek
Dolk van het leven
Scherp
Snij door mijn vlees
Wrik
Diep in mijn hart
Bloed
Vloeit over mijn handen
Warm
Leven vloeit weg
Pijn
Vult op als warmte
Leven
Vloeit weg in de kou

Dying fairytale

The swanlake has dried out
Cinderella bought some boots
Little red riding hood
Had a gun and made a wolfskin-furcoat

But i still got a
Little fairytale in my heart

Rapunzel has a mowhikan now
Snowwhite came out to be a lesbian
Dracula got a denture now
And most witches are in a thea-circle

But i still kept
your name in my heart

Does any care?

sterf? / vergane glorie

Tue, 30 Mar 2004 22:45:51 GMT

</center></center>
Sterf?

Sterf ik hier,
(Til me op je schouders!)
In doodsangst als een stervend dier?
Laat me huilen
Laat me voelen
Laat me leven
Laat me drinken
En sterf
In jouw bloed zocht ik genegenheid en vertier

vergane glorie

a chantez, cherie
lachte de verlopen sloerie
in de grijze salon
terwijl het troosteloze avondlicht
door de vuile ramen binnen waaiert
ver voorbij haar houdbaarheidsdatum
goedkoop masker van plamuur, die dwepende blik
korset krakend als een driemaster in de storm
cigarette
in houder geklemd tussen gele, roodgelakte vingers
de tientjeshoer
wist zij zelf ook wel
dat er iedere dag meer mannen bijkwamen
die zij niet langer verleiden kon

Sneeuwlachjes / nachtdromen

Fri, 27 Feb 2004 21:51:38 GMT

Sneeuwlachjes

Kleine belletjes
glinsterblij
tinkelspringen
op de warme winterwind

flinterglinster
morgenvlokjes
vliegvleugelen
lentetwinkelzonnestreepjes

kleurenfluister-wit
kleine dartelkou
besluip-luister
rinkellichtjes-echo

</font>

Nachtdromen

Ik droomde dat ik wakker was
en sliep en God opnieuw
de wereld schiep
achter mijn dichte ogen

Bomen trok hij overeind en sterren
krompen samen en God blies
leven en de zeeën terug
over het land en Amen

</font>

</ul></font>

Ik zocht je gezicht / blablabla

Sun, 15 Feb 2004 22:30:39 GMT

Ik zocht je gezicht

gisteren is 1000 jaar geleden
ik liep 's nachts over zachte aarde
in elke steen waren dode gezichten
dat ene gezicht was er nooit bij

ik wenste dat ik koningin was
alleen voor deze nacht
en alleen ik wist dan dat vandaag
de laatste dag was, stralend op de stenen

1000 jaar heb ik gezocht
gegraven in de zachte aarde
de stenen groeiden, haalden blote voeten open
ik, koningin van de nacht

als het laatste gezicht gevonden is
wordt ik koningin voor 1 nacht
die eeuwig duren zal
1000 jaar, 1000 gezichten

ik zocht naar jouw gezicht
en heb het nooit gevonden
en alleen ik wist dat de laaste dag
nooit stralen zou op de gebroken stenen

BlaBlaBla
(geschreven in t donker in rijdende auto 2 uur 's nachts, alchoholinvloed en zware depressie)

river taste
flow away
stream
blood heart
rape

night shining
dark bright
driping princess
pre-menstrual
murder

cruisified friends
hurt flesh
dead fingers
don't taste the blood
angel runaway

clock running
time less stream
riverbleed
hands of blood
dead smile >

titelloos May 20 2004, 3:56 PM

Sun, 08 Feb 2004 17:50:04 GMT

het plein, de bank, de boom
ik zocht naar de putjes
van zout die mijn tranen
in het plaveisel geslagen
moeten hebben

ik zou je hand willen grijpen
je mee trekken in een wilde dans over de bank
onder de boom
over het plein

die boom, ik houd van die boom,
hij luisterde en gaf schaduw tegen het sterrenlicht
terwijl ik naar je luisterde
en huilde

die bank, ik haat die bank
die ons droeg terwijl we praten
en we huilden
en het centrum vormt van het plein
dat ons omsloot

lach van tranen / handen van zwijgen / gevoelloosheid

Sun, 08 Feb 2004 17:44:15 GMT

Lach van tranen

Jij kunt een glimlach schilderen
In een droef gezicht
Jij kunt ogen laten lachen
Zelfs al zijn ze dicht
Maar kun je ook de tranen wissem
Die je zelf aanbracht
En kun je zelfs maar gissen
Naar de pijn die je me gaf

Handen van Zwijgen

En dan zou ik willen schreeuwen
maar een schreeuw komt nooit alleen
dus schreeuw ik diep van binnen
met de stilte om mij heen

Warme huls van stilte
1000 handen om mijn keel
want de schreeuw mag niet ontsnappen
die is met veel te veel

Ooit kan ik niet meer schreeuwen
maar het zwijgen is zo luid
ik slik alle handen door, en
alle stilte schreeuwt eruit

Gevoelloosheid

Verjaag de spoken uit mijn hoofd
Tot dit verlangen is gedoofd
Alle vlinders van geluk
Vlogen tegen de ramen stuk

Vensters van mijn ziel,
Gebroken of beslagen,
toen ik in de diepte viel
werd ik reeds verslagen

wreed ingehakt dit zwarte hol
waarin vlinders verbranden
met liefde stortte ik dit vol
geblakerd, zwart aan vele randen

sla je armen om me heen
ik was nog nooit zo alleen
je warme handen glijden ver van me vandaan
maar in feite heb ik altijd alleen gestaan.

freedom in my hand / peacuful silence

Sun, 08 Feb 2004 17:38:59 GMT

Freedom in my hand

If I want to set free
I know I got my own key
If I keep my hand tight
The butterfly won't go

But the game never ends
and this whole world depends
on keeping on the play
which will never deliver and stay

Don't cry on your own
Cause we're all weaping alone
If I'm in the dark
parhaps we all there on our own

If I set the butterfly free
by opening my hand to the sun
perhaps the loneliness will set loose too
and we'll cry together for fun

</i></font></div>

</i>

peacuful silence

Even if you can't see
the difference bright
between your tears and missery
and the rain outside

I'll be out there
I can dry your tears
but I can't bring
the sun over your fears

And if the noise in your mind
is as loud as the thunder
I can hold you close
but I can't make the peaceful silence

If they teached you,
how to smile
you got to learn on your own,
how to laugh

catch your dreams before they runaway
don't drown in your tears
I can be the save wall
but you got to find the door on your own

</i>

de wanhoop voorbij / diep verlangen

Sun, 18 Jan 2004 21:09:26 GMT

de wanhoop voorbij

In dit verdorven gebroken hart
was geen plaats meer voor zoute smart
n lege plek, n hol gevoel
'n nieuwe muze is het doel

blijft slechts de vraag hangen in het zwart
aan wie stuur ik nu mijn smart
mijn pijn, mijn tranen, doodsberichten
geen muze bleef om op te richten

geen pijn zo hoog gevlogen
dat tranen niet meer drogen
moet ik bekennen, tot mijn spijt
ik ben mijn muze kwijt

</i>

Diep verlangen

Had zo graag willen halen
handen door jouw haar
maar durfde niet kijken naar
ogen die zo stralen

had graag strelen willen jij
huid zacht wang lief gezicht
weigeren van handen, trillen bang
van lichaam zo dichtbij

had willen proeven zachte mond
lachend voor mij stond
draaiend hoofd rood opzij
durfde niet te raken
jij

(geen titel) / deep

Sun, 18 Jan 2004 20:06:07 GMT

Everything is not always as it seems, so you can't take anything for granted

(geen titel)

Als een warme zomerwind
door je hoofd, zo verward
door je bang en eenzaam hart
als een clown, een lach, een kind
zó wil ik voor je zijn

Maar houd me vast, mijn lief
want ik ben zelf zo bang
het monster dreigt van depressief
en de winter is zo lang
jouw tranen doen me pijn

</font></div>

Deep

Loneliness...oh loneliness....
To search a thousand years
To search till end of world, end of time
But only find deep in my heart
Where I can't search....
It beats for you
Oh, it bleeds for you
Release me from searching
Release me from loneliness

</div></i></font></div>

Bad innocence in Jaunary / the Malice Advice

Sun, 18 Jan 2004 19:02:49 GMT

Bad innocence in Jaunary

there's something evil in your smile
I keep on swimming there
-for a while-
the angel behind my eyes
is abusing me, crawls
through my world

my hell is freezing cold
gone is the fire
for which my heart was sold
on the run for loneliness, I hire

breathe, feel, taste
hate is what I swallow
spit, search, crawl for fire
it makes this feeling unhollow

every day there is more hell
face down to the way
lock me up in a cell
don't listen what the angel say

drink the milk from the flower
taste the milk and sower
feel the leaflets open to the air
please, don't leave me there
I'm broken, no returns
my heart burns

met dank aan Grimreaper86, die t laatste stuk heeft veranderd en aangevuld,
toen ik compleet vast zat. is 't eigenlijk ook n beetje van hem dus.

The Malice advice

follow the chaos path!
insanity dance!
to catch the moon!
believe the wish!
you can hide the wind!
drowning madness!
in my mind!
ignore the noise!
between my ears and feets!

abuse me now!
hands of clay!
make the world!
dance! dance!
skeleton! graveyard!
walk the cemetery path!
insanity dance!
sinking away from the madness of the king!

dance! dance!
vomit on my breasts!
feet of clay!
break away the wall!
between heaven and earth!
electric guitar sounds!
lick the pussy's!
smash the color tv!

symphony of fools!
drink! sleep! talk!
heralds angels, swamping demons!
symphony for a malice advice!
kiss the ass from the president!

geen idee waar mijn misanthropische geestje verkeerde op t moment dat ik dit schreef, maar mijn lichaam zat gewoon achter de naaimachine, toen dit naar boven dreef.

aan Remi

Sun, 18 Jan 2004 18:49:34 GMT

Aan Remi

bloed welt langzaam aan
vermengend met de inkt
van een laatste gedicht.
stervend, maar nog zingt
ziel zich stuurloos
door de kleuren (een laatste dis)
waarmee leegte gevuld is
achter dode ogen in een stervend gezicht

weerklinken hier de laatste maten, zo bitter zoet
van de symphonie des levens, gulzigheid en licht
diep in het beuken van het bloed
of slechts een maat van rust?
weg drupt de affectie voor een engelengezicht.
maar iedere reis keert uiteindelijk
terug naar haar begin
de zilveren draad trekt terug het leven in

met een been reeds in graf en as
toont hoe kort elk kind hier was
geen enkele symphonie is ooit geheel af
in het graf slechts begraven:
de kooi van vlees, voor ieder hier als huis gediend,
laat los de ziel uit de sleur die je omgeeft
voel hoe je licht, voel hoe je zweeft
maar zo vroeg verlaten is wat geen enkel huis verdient

De zoetste dromen werden geboren
tijdens belijden van de wreedste pijn
maar pijn met iedere realiteit verloren
kan enkel nog verlangen zijn.
In zeis noch scheermes vond ik ooit een gezel
wijn en zout verruineren mijn gedicht
maar nog beukt de herinnering als een kankergezwel
dat ik verslaafd was aan een engelengezicht

tussen gebroken zwarte stenen
dode woorden uitgestrooid in wind en as
zelfs, bloeit nog hoop en leven
na elke nacht toch weer vloeit morgenlicht
wanneer tastend duister is verdwenen
stervende herinneringen als smeltende was
aan wat ooit vreugde, daarna pijn had gegeven
ik taste niet langer naar het engelengezicht

waar ooit stroomden over opgedroogde inkt bloed, zout
glanst nieuw licht, leven als ongrijpbaar goud
achteloos blaast de morgenwind
vallende witte woorden, waar seizoen opnieuw begint
nog wacht de dood met viool en zeis,
maar slechts aan de horizon, einde van de reis
aan het eind van elk begin
rest nog slechts herinnering

mijn psychose barst uit in lachend schreien,
leg je vermoeidheid, tranen, verlangen
op mijn gebroken schouders, voorhoofd verslagen op de keien
om te vallen zo verheven dat waanzin engelen ziet
en genoeg illusies om de wanden van mijn schedel te behangen
de bodem der realiteit vond zichzelve niet
hoewel zelfs waanzin beter moest weten
is de herinnering aan dat gezicht nog niet vergeten

In tastend duister, door slaap verdoofd
vervuld weer van verlangen en de dromen
waar niemand eeuwig op leven kan, binnenin gesloten hoofd
klauwend in het hart, doemt nog dat gezicht
iedere nacht rijten oude wonden open
in wijn en zout zal geen engel ooit komen
bij de morgen brandt alles weer dicht
Bij dag ben ik sterk, zing mijn eigen lied
als paljas, clown, maar jouw gezicht vergeet ik niet